φιλοργής
φιλοργής, passionate
φῐλ-οργής, ές,
- passionate, Nic. Al. 175.
φιλ·οργής, ής, ές [ῐ] qui se fâche volontiers, irascible, Nic. Al. 175.
Étym. φ. ὀργή.
φιλοργής, ές, od. φιλοργός, gern, bald zürnend, leicht in Leidenschaft geratend, Nic. Al. 175.