φράσις

φράσις [ᾰ], εως, ἡ,

• speech, εἰς τὴν Ἑλλάδαφ. cj. in Ael. VH 9.16.
• • II way of speaking, expression, ἀσαφὴς γὰρ ἦν ἐν τῇ φ. τῶν πραγμάτων Ar. Ra. 1122; δεινὸς περὶ τὴν φ. Arist. Fr. 70; τάχος καὶ ὀξύτης τῆς φ. Plu. Cat.Ma. 12; style, φ. ποιητική, τραγική, ἱστορική, Str. 1.2.6; τὸν χαρακτῆρα τῆς φ. Sor. Vit.Hippocr. 13; φ. κυρία, τροπική, D.H. Th. 22; φ. ἀγκυλωτέρα, φ. ἀσυνήθης, ib. 25, 54; φ. ὑψηλή Id. Comp. 18; φ. ἀφελὴς καὶ ἀποίητος Id. Pomp. 2: pl., Phld. Rh. 1.161 S.; expressiveness, τῶν ὀνομάτων interpol. in D.H. Pomp. 3; ἡ γενναία φ. noble diction, Longin. 8.1; opp. εὕρεσις, τάξις, Stoic. 2.96; ἡ τοῦ λόγου νόγσις ἥ τε φ. Longin. 30.1.
  • • 2 expression, idiom, phrase, Ἀττικὴ ἡ φ. Sch. Ar. Nu. 488.
    • 3 text, Asp. in EN 4.12.