χάρμα

χάρμα, ατος, τό, (χαίρω):

• • I in concrete sense, source of joy, delight, χ. γενέσθαι or ἔσσεσθαί τινι, Il. 17.636, 23.342; χ. φίλοις Thgn. 692; χ. μεῖζον ἐλπίδος κλύειν A. Ag. 266, cf. S. Fr. 636.1; μᾶζαν, ἣν . . Δηὼ βροτοῖσι χ. δωρεῖται Antiph. 1; of victory in the games, ἄπονον ἔλαβον χ. Pi. O. 10(11).22; καλλίνικον χ. Id. I. 5(4).54: freq. in pl., Od. 6.185; μὴ γείτοσι χάρματα γήμῃς Hes. Op. 701, cf. Max. 87 (sg.); χάρματʼ Ἐρινύος, χάρματα θηρῶν, E. Ph. 1503, Supp. 282 (both lyr.); χάρματʼ ἄλλοις ἔθηκεν, ἐμβαλεῖν χ. ἀνθρώποισι, Pi. O. 2.99, 7.44; ἀντιδιδόναι A. Eu. 984 (lyr.).
  • • 2 source of malignant joy, Il. 3.51, 6.82, al.; λυπρά, χάρματα δʼ ἐχθροῖς A. Pers. 1034 (lyr.).
  • II in abstract sense, joy, delight, τὴν δʼ ἅμα χ. καὶ ἄλγος ἕλε φρένα Od. 19.471, cf. h.Cer. 371, Hes. Sc. 400.—Poet. and late Prose, Plu. Mar. 46.

χάρμα, ατος, τό, eine Freude, ein Vergnügen, ein Gegenstand, der Einem Freude od. Vergnügen macht, χάρμα τινί, Hom. im plur. Od. 6.185 ; Hes. O. 703 ; ἄπονον χάρμα ἔλαβον Pind. Ol. 11.73 ; καλλίνικον ἀγαπάζω I. 4.61, u. öfter, u. Tragg., wie Aesch. Ag. 257 ; sp.D., βροτῶν χάρμα ῥόδον Anacr. 53.51 ; – bes. auch Gegenstand der Schadenfreude, Il. 3.51, 6.82, 10.193, 23.342, wie λυπρά, χάρματα δʼ ἐχθροῖς Aesch. Pers. 991 ; – übh. Freude, Vergnügen ; Od. 19.471 ; H. h.Cer. 372, 411 ; Hes. Sc. 400 ; Soph. frg. 563 ; Eur. Ggstz von γόος, Hel. 328 ; ὡς ἐπὶ χάρμασιν λέγω Phoen. 1549, u. öfter.

χάρμα

-ατος, τό

[χαρ-, χαίρω.]

• • 1

    Joy, pleasure: τὴν ἅμα χάρμα καὶ ἄλγος ἕλε φρένα Od. 19.471.

  • 2

    A source or cause of joy, gratification or comfort, a joy or delight: δυσμενέσι χάρμα Il. 3.51. Cf. Il. 6.82, Il. 10.193, Il. 14.325, Il. 16.636, Il. 23.342, Il. 24.706: Od. 6.185.

χάρμα (ἡ)

• • a joy of victory, success ἄλλαι δὲ δύʼ ἐν Κορίνθου πύλαις ἐγένοντʼ ἔπειτα χάρμαι O. 9.86
  • b ]ς τε χάρμας (τὰς ἐπιδορατίδας Σ.) Δ. 3. 13.

χάρμα (χάρμʼ(α) nom., acc., χαρμάτων, -ατʼ(α).)

• 1joy, pleasure ἐσλῶν γὰρ ὑπὸ χαρμάτων πῆμα θνᾴσκει O. 2.19 καὶ κεῖνος ὅσα χάρματʼ ἄλλοις ἔθηκεν, τίς ἂν φράσαι δύναιτο; O. 2.99 ἐν δʼ ἀρετὰν ἔβαλεν καὶ χάρματʼ ἀνθρώποισι προμαθέος αἰδώς O. 7.44 ἄπονον δʼ ἔλαβον χάρμα παῦροί τινες, ἔργων πρὸ πάντων βιότῳ φάος O. 10.22 χάρμα δʼ οὐκ ἀλλότριον νικαφορία πατέρος P. 1.59 τὸ μὲν μέγιστον τόθι χαρμάτων ὤπασας P. 8.64 ἀνδράσι χάρμα φίλοις (sc. Ἀρισταῖον) P. 9.64 σέο δʼ ἀγών, τὸν ὕμνος ἔβαλεν ὀπὶ νέων ἐπιχώριον χάρμα κελαδέων N. 3.66 φαῖμέν κε γείτονʼ ἔμμεναι νόῳ φιλήσαντʼ ἀτενέι γείτονι χάρμα πάντων ἐπάξιον N. 7.88 ἐν δʼ ἐρατεινῷ μέλιτι καὶ τοιαίδε τιμαὶ καλλίνικον χάρμʼ ἀγαπάζοντι I. 5.54 χαρμ[ Πα. 7. b. 3. ὁπόταν θεὸς ἀνδρὶ χάρμα πέμψῃ fr. 225.

χάρμα , ατος (χαίρω): concr., a thing of joy, Il. 14.325; esp., γίγνεσθαί τινι, be a source of malignant joy,’ Il. 3.51, Il. 6.82.

χάρμα, ατος, τό, χαίρω

• • Iin concrete sense, a source of joy, a joy, delight, τινί to any one, Il.; also, χ. τινός oneʼs delight, Eur.; oft. in pl. joys, delights, Od., etc.
  • • 2a source of malignant joy, Il.; χάρματα ἐχθροῖς Aesch.
  • IIjoy, delight, Od., Hes.