χιονόβατος
χῐονό-βᾰτος, ον, f.l. for -βλητος, ὄρεα Arr. Ind. 6.7.
χιονό·βατος, ος, ον [ᾰ] où l’on marche dans la neige, Arr. Ind. 6 (conj. χιονόβολος).
Étym. χιών, βαίνω.
χιονόβατος, wo man im Schnee geht, ὄρεα, Arr. lndic. 6.