χρυσουργός
χρυσουργός, goldsmith
χρῡσουργ-ός, ὁ,
- goldsmith, LXX Wi. 15.9, Poll. l.c.
χρυσουργός, οῦ (ὁ) [ῡ] qui travaille l’or, orfèvre, joaillier, Critias 56 ; Spt. Sap. 15, 9.
Étym. χρ. ἔργον.
χρυσουργός, [ῡ], in Gold arbeitend, ὁ χρυσουργός, Goldarbeiter, Sp.