ψάρ

ψάρ, ὁ, gen. ψᾱρός: pl. ψᾶρες: Ion. ψήρ, ψηρός, ψῆρες:—

• starling, Sturnus vulgaris, ὥς τε ψαρῶν νέφος . . ἠὲ κολοιῶν Il. 17.755; ἴρηκι ἐοικὼς ὠκέϊ, ὅς τʼ ἐφόβησε κολοιούς τε ψῆράς τε 16.583; ψῆρες, dat. ψήρεσι, Q.S. 8.387, 11.218; ψᾶρες Antiph. 302 (anap.), AP 9.373, Gal. 6.567; Plu. Sollert. 2.972f mentions their being taught to speak, cf. Gell. 13.21 (20).25.

ψάρ, ψᾱρός, ὁ, ion. u. ep. ψήρ, der Staar ; Il. 16.583, 17.755, das erste Mal in der epischen, das andre Mal in der gew. Form ; ψᾶρες Antiphan. bei Ath. 65e ; Sp. – Von ψαίρω, eigtl. der Schnarrvogel.

ψάρ

ψήρ

A starling Il. 16.583, Il. 17.755.

ψάρ , pl. gen. ψαρῶν, acc. ψῆρας: starling, or meadow lark, Il. 17.755 and Il. 16.583.

ψάρ

• a starling, mentioned as flying in a cloud, ψηρῶν νέφος Il.