ψακαλοῦχος
ψακαλοῦχος, having young
ψᾰκᾰλοῦχος, ον, (ἔχω)
- having young, μητέρες ψ. mothers with their young, S. Fr. 793 (anap.); cf. ψαικαλοῦχον.
ψακαλοῦχος, ος, ον [ᾰᾰ] qui a des petits ou des rejetons, Soph. fr. 962.
Étym. ψάκαλος, ἔχω.
ψακαλοῦχος, Junge habend, μητέρες, Mütter mit ihren Jungen, Soph. frg. 962.