ψυγμός
ψυγμός, chilliness, dampness
ψυγμός, ὁ,
- chilliness, dampness, Porph. Abst. 1.28, Vett.Val. 127.5 (pl.).
- 2 cold fit of an ague, or rigor caused by poison, Ruf. ap. Orib. 8.24.17, Dsc. 5.11, Gal. 11.519, Poll. 4.186; cf. ψυχμός.
- II drying-place, σαγηνῶν LXX Ez. 26.5, 14: ψ. ἁλιέων Pap. in Hermes 40.548; also ψ. γναφέων PTeb. 86.45, 51 (ii B. C.); εἰς ψυγμὸν ἐργάταις PSI 4.332.27 (iii B. C.); τῷ συμψήσαντι τὸν ψυγμόν PPetr. 2 p.110 (iii B. C.); ἐφʼ ὃν ἔχομεν ἐν τῷ ψυγμῷ σὺν τῷ ἀχύρῳ κνῆκον PRyl. 69.9 (i B. C.).
- III refreshment, ἔψυξαν ἑαυτοὺν ψυγμούς LXX Nu. 11.32.
ψυγμός, οῦ (ὁ)
1 refroidissement, frisson, Man. 2, 443 ; Porph. Abst. 1, 28 ||
2 dessèchement, Spt. Ezech. 26, 5 et 14.
Étym. ψύχω.
ψυγμός, ὁ,
1) das Abkühlen, Erkälten.
2) der Fieberfrost, Maneth. 3.276.
3) das Trocknen, Sp.
1) das Abkühlen, Erkälten.
2) der Fieberfrost, Maneth. 3.276.
3) das Trocknen, Sp.