ἀγριόμορφος
ἀγριό-μορφος, ον, f.l. for συαγριόμορφος, Orph. A. 979.
de fiero aspecto
ὄφις
δαίμονες
ἀγριό·μορφος, ος, ον, d’aspect sauvage, Orph. Arg. 977.
Étym. ἄγρ. μορφή.
ἀγριόμορφος, von wilder Gestalt, Orph. Arg. 978, wo Schneid. ἀκριτόμορφος änderte.