ἀδιαληψία
ἀδιαληψία, confusion, obscurity
ἀδια-ληψία,
- confusion, obscurity, διανοημάτων Phld. Rh. 2.190 S.: pl., ib. 1.7S.:—of persons, failure to distinguish, τινός ib. 1.43 S.: abs., ib. 1.204 S.
confusión, dificultad o incapacidad de distinguir c. gen.
διανοημάτων
τοῦ [τὰ πο[ῖα] διὰ τέχνης καὶ τὰ ποῖα χωρὶς τέχνης πε[ρ]ιγείνεται
ἀδιαληψία, ας (ἡ) continuité, Philod.