ἀδύναμος
ἀδύναμος, weak
ἀδῠνᾰμ-ος, ον,
- weak, of wine, Dsc. 5.6: —without potency, Procl. Inst. 80, 149: -μον, τό, absence of potency, Olymp. in Phd. p.40 N.:—Astrol., of planets, Ptol. Tetr. 53.
débil, flojo
οἶνος
ἀ. γένοιτο μέχρι θανάτου
• fil. que no tiene fuerza o potencia
τὸ σῶμα
τὸ ἄπειρον
• subst. τὸ ἀ. falta de fuerza o potencia Olymp.in Phd.40.
ἀ·δύναμος, ος, ον [ᾰῠᾰ] sans force, faible, Diosc. 5, 13.
Étym. ἀ, δύναμις.
ἀδύναμος, unvermögend, schwach, Diosc.