ἀειρείτη
ἀειρείτη, Platonic coinage for ἀρετή
acuñación platónica para explicar
ἀρετή
ἀει·ρείτη, ης (ἡ) litt. « celle qui coule toujours » mot créé par Plat. Crat. 415d, pour expliquer l’étymologie d’ἀρετή.
Étym. ἀ. ῥέω ; cf. ἀεισχόρουν.
ἀειρείτη, Plat. Crat. 415d, etymol. Bildung, um ἀρετή zu erkl.