ἀερομιγής
ἀερομιγής, compounded of air
ἀερο-μῐγής, ές,
- compounded of air, Cleom. 2.1, al., Corn. ND 19, D.L. 7.145, etc.
compuesto de aire
ἀερο·μιγής, ής, ές [ᾱῐ] mêlé d’air, DL. 7, 145.
Étym. ἀ. μίγνυμι.
ἀερομιγής, ές, mit Luft vermischt, Sp.