About Report a problem

Menu

ἀθόλωτος

ἀθόλωτος, untroubled

ἀθόλ-ωτος, ον,
  • untroubled, of water, Hes. Op. 595; of pure air, Luc. Trag. 62: metaph., λόγος Them. Or. 19.232d; ἀ. τὴν αἰδῶ φυλάττειν Just. Nov. 78.2.1.

Saved

Recent