ἀκερσεκόμης

ἀκερσεκόμης (ἀκερσι- in Nonn. ll. cc. infr.), ου, ὁ, (Dor. voc. -κόμα Pi. Pae. 9.45: dat. pl. -κόμοισιν Nonn. D. 14.232), (κείρω, κόμη)

• with unshorn hair, i.e. ever-young (for Greek youths wore long hair till they reached manhood), of Phoebus, Il. 20.39, h.Ap. 134, etc.
• • • 2 long-haired, Nonn. D. 10.29, al.; cf. ἀκειρεκόμης.

ἀκερσεκόμης, ὁ (κείρω, vgl. ἀκειρεκόμας), mit ungeschornem, langem Haupthaar, Zeichen der ewigen Jugend, da die griechischen Jünglinge bis zum Mannesalter ihr Haar wachsen ließen ; bes. Apollo ; Hom. einmal, Il. 20.39 Φοῖβος ἀκερσεκόμης ; – Col. 40 ; Ep.adesp. 135 (APP 243).

ἀκερσεκόμης

[ἀ-1 + κερσ-, κείρω + κόμη.]

With unshorn hair.

Epithet of Phoebus Il. 20.39.

For Pindar, see also: ἀκερσεκόμας

ἀκερσεκόμης (κείρω, κόμη): with unshorn hair; Φοῖβος, Il. 20.39†.

ἀκερσεκόμης cf. ἀκειρεκόμης κείρω, κόμη

• with unshorn hair (the Greek youths wore their hair long till they reached manhood), epith. of Phoebus, Il., etc.