ἀκρόπτερον
ἀκρόπτερον, the tip of the wing
ἀκρό-πτερον, τό,
- quill, AP 6.229 (Crin.); ἀκρόπτερα φωτῶν flanking men of a hunting-party, Opp. C. 4.127.
1 cañón
2 plu. alas, flancos c. gen. de pers.
ἀ. φωτῶν
de una partida de caza
ἀκρό·πτερον, ου (τὸ) bout de l’aile, Anth. 6, 229 ; ἀκρόπτερα φωτῶν, Opp. C. 4, 127, hommes postés à l’extrémité d’un filet.
Étym. ἄ. πτερόν.
ἀκρόπτερον, τό, Flügelspitze, Crinag. 5 (VI.229); aber ἀνέρες Opp. C. 4.127 Männer auf der äußersten Spitze.
ἀκρόπτερον
- the tip of the wing, Anth.