ἀκτήμων
ἀκτήμων, without property, poor
ἀκτήμ-ων, ον, gen. ονος,
- without property, poor, χρυσοῖο in gold, Il. 9.126: abs., ἀ. πενίη Theoc. 16.33; cf. Plu. Sol. 14, Demoph. Sent. 16, Alex.Aphr. Pr. 1.89.
1 no poseedor, necesitado, pobre c. gen.
χρυσοῖο
τῶν ἀλλοφύλων κειμηλίων ἀ.
ἀ. πενίη
πένητες
op. κτηματικός
νυμφίος
πενιχρὸς ὢν καὶ ἐπιδίφριος καὶ ἀ.
• subst. οἱ ἀ. los pobres Aesop.256.3.
2 que renuncia a la propiedad, desprendido Euagr.Pont. en Nil.M.79.1193B.
ἀ·κτήμων, ων, ον, gén. ονος, sans ressources, pauvre, Thcr. Idyl. 16, 38 ; Plut. Sol. 14, M. 831c : avec un gén. ἀ. χρυσοῖο, Il. 9, 126, qui ne possède pas d’or.
Étym. ἀ, κτῆμα.
ἀκτήμων, ον, besitzlos, arm, Hom. zweimal, Il. 9.126, 268 οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο (εἴη), homerisch = er würde viel Gold besitzen ; – πενία Theocr. 16.38 ; Ggstz von κτηματικός Plut. Sol. 14.
ἀκτήμων
[ἀ-1 + κτῆμα.]
Not possessed of, lacking.
With genit.: χρυσοῖο Il. 9.126 = 268.
ἀκτήμων (κτῆμα): without possession, with gen.
ἀκτήμων
κτῆμα
- without property, poor, χρυσοῖο in gold, Il.: absol., ἀκτ. πενία Theocr.