ἀλαωτύς
ἀλαωτύς, a blinding
ἀλα-ωτύς, ύος, ἡ, (ἀλαόω)
- blinding, ὀφθαλμοῦ Od. 9.503.
ceguera
ὀφθαλμοῦ
ἀλαωτύς, ύος (ἡ) [ᾰλ] cécité, Od. 9, 503 ; Orph. Arg. 670.
Étym. ἀλαόω.
ἀλαωτύς, ύος, ἡ, Blendung, Hom. einmal, Od. 9.503 ; Orph. Arg. 670.
ἀλαωτύς
ἡ
[ἀλαόω.]
A blinding Od. 9.503.
ἀλαωτύς (ἀλαός): blinding, Od. 9.503†.
ἀλαωτύς
ἀλαόω
- a blinding, Od.