ἀλκήεις
ἀλκήεις, valiant, warlike
ἀλκήεις, εσσα, εν, Dor. contr. ἀλκᾶς, ᾶντος,
- valiant, courageous, h.Hom. 28.3, Pi. O. 9.72, P. 5.71, A.R. 1.71; of patients, Aret. CA 1.10, al.; strong, ὀϊστοί AP 6.277 (Damag.); πίστις Man. 4.48: Sup., Poet. ap. Parth. 21.3.
1 de pers. esforzado, animoso
Ἀθηναίη
Δαναοί
ἔκγονοι Ἡρακλέος
Ἐρυβώτης
Ὑψίπυλος
ὄρχαμος
• fuerte, resistente
ἀ. καί εὔθυμος
ἀλκήεις μέσφι θηρίων
ἀ. τὴν ψυχήν
2 de cosas vigoroso
ὀϊστοί
πίστις
ἀλκήεις, ήεσσα, ῆεν, fort, courageux, Hh. 28, 3 ; Anth. 6, 277 ||
➳ Dor. ἀλκάεις, -άεντος, p. contr. ἀλκᾶς, -ᾶντος, Pd. O. 9, 72 ; P. 5, 71.
Étym. ἀλκή.
ἀλκήεις, εσσα, εν, stark, mutig, Pind. ἀλκᾶντες Ol. 9.72 ; P. 5.71 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.71, 1.91 ; auch H.h. 28 ; ὀϊστοί Damag. 2 (VI.277).
ἀλκήεις
from ἀλκή
- valiant, warlike, Hhymn., Anth.