ἀμείωτος
ἀμείωτος, not to be diminished
ἀμείωτος, ον,
- not to be diminished, σιτωνία Ph. 2.66; incapable of diminution, ἀναυξὲς καὶ ἀ. Simp. in Cael. 109.22. Adv. -τως Olymp. in Alc. p.111 C.
I
1 no disminuido, íntegro
σιτωνία
πρόσοδος
2 que no disminuye
ἀναυξὲς καὶ ἀ.
II adv. -ως sin disminuir, sin pérdida de su integridad Olymp.in Alc.111.11, 12, POxy.1896.21, PMasp.151.97 (VI a.C.), 312.86 (VI a.C.).
ἀ·μείωτος, ος, ον, non diminué, Phil. 2, 66.
Étym. ἀ, μειόω.
ἀμείωτος, unverringert, ganz, Sp.