ἀμμορίη
ἀμμορίη, not one’s fate, portion > ἀμμορία
mala suerte, infortunio
ὁ γάρ τ' εὖ οἶδεν ἅπαντα, μοῖράν τ' ἀμμορίην τε καταθνητῶν ἀνθρώπων
φεῦ μεγάλης Ἑλλάδος ἀμμορίης
confines
ἀμμορίη
-ης, ἡ
[ἄμμορος.]
App., what (of good) fate does not bestow, ill fortune Od. 20.76.
ἀμμορίη (μόρος): μοῖράν τʼ ἀμμορίην τε, all that is ‘fated and unfated,’ Od. 20.76†. Cf. ἄμμορος (2).