ἀμύντωρ
ἀμύντωρ, a defender, helper
ἀμύν-τωρ, ορος, ὁ, poet. word,
- defender, helper, Il. 13.384 (as v.l.), Od. 2.326, etc.
- 2 repeller, δυσφροσυνάων Simon. 86.
- 3 avenger, πατρός E. Or. 1588.
I
1 defensor, auxiliador
οἱ ἀπ' αἰθέρος ἦεν ἀ. Ζεύς
βωμός
• c. gen.
ἀ. πατρίδος αἴης
2 c. gen. de cosa que aparta, que rechaza
οἶνον ἀ. δυσφροσυνάων
II vengador c. gen. de pers.
πατρός
ἀμύντωρ, ορος (ὁ) [ᾰ]
1 qui vient au secours de, défenseur, Il. 14, 449, Od. 2, 326 ||
2 vengeur, Eur. Or. 1588.
Étym. ἀμύνω.
1. verdediger, helper.
2. wreker:
ἀμύντωρ, ορος, ὁ, Helfer, Hom. siebenmal, als Prädicatsnomen Il. 13.384, 14.449, 15.540 ἦλθεν ἀμύντωρ Versende ; Versende auch 15.610 αὐτὸς γάρ οἱ ἀπʼ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ Ζεύς ; an derselben Stelle des Verses Od. 2.326 τινὰς ἄξει ἀμύντορας u. 16.256, 261 τινὰ (τινὰ ἄλλον) ἀμύντορα μερμηρίξαι (μερμηρίξω), einen Helfer ersinnen ; – Rächer, πατρός, Eur. Or. 1588 ; sp.D.
ἀμύντωρ
-ορος, ὁ
[ἀμύνω.]
A defender or helper Il. 14.449, Il. 15.540, 610: Od. 2.326, Od. 16.256, 261.
ἀμύντωρ , ορος (ἀμύνω): defender, protector.
ἀμύντωρ
from ἀμύνω
- 1a defender, helper, Hom.
- 2an avenger, πατρός Eur.