ἀνέγγυος
ἀνέγγυος, not accredited
ἀνέγγυος, ον,
- not vouched for, not accredited, ὤρη ἀ., of uncertain weather, Anacr. 113; of an illegitimate child, νόθος καὶ ἀ. Pl. R. 461b; γάμοι unhallowed, E. ap. Phot. p.128 R.; of a woman, unbetrothed, unwedded, Plu. Caes. 14, Comp.Thes.Rom. 6, D.C. 59.12, etc.; ἀ. ποιεῖν τὰς μίξεις D.H. 2.24.
I que no ofrece garantías o seguridad
ὥρη γάρ σε πέδησεν ἀνέγγυος
ἀνέγγυοι γάμοι
bodas en las que no se ha ofrecido dote
II
1 ilegítimo
ἀνέγγυον ... παῖδα
• fuera del matrimonio
ἀνεγγύους ἐποίησαν ... τὰς ... μίξεις
2 de una mujer sin desposar
ἀνέγγυοι θυγατέρες
ἀν·έγγυος, ος, ον, sans caution, sans garantie, d’où :
1 illégitime (enfant) Plat. Rsp. 461b ; Plut. Thes. 2 ||
2 au fém. non fiancée (jeune fille, femme) Plut. Cæs. 14 ; d’où sans fiançailles (union) DH. 2, 24.
Étym. ἀν-, ἔγγυος.
1. van kinderen onwettig; van vrouwen niet verloofd; ongetrouwd.
2. van het weer onbetrouwbaar
ἀνέγγυος, unverbürgt ; ἡ, die nicht feierlich Verlobte, Plut. Caes. 14 ; καὶ ἀνέκδοτος mul. virt. p. 306 ; vgl. Dion.Hal. 2.24. Von Kindern : aus einer nicht feierlich geschlossenen Ehe (ἀνέγγυος γάμος Poll.) gezeugt, unehelich, παῖς ἀν. καὶ νόθος Plat. Rep. V.461b ; ἀνέγγυος καὶ σκότιος Plut. Thes. 2.
ἀνέγγυος
ἐγγύη
- not accredited, Plat.; of a woman, unwedded, Plut.