ἀναστομωτικός
ἀναστομ-ωτικός, ή, όν, = foreg., Dsc. 1.4, Antyll. ap. Orib. 10.25.2.
apropiado para abrir los conductos, dilatador, anastomótico
δύναμις
ἀναστομωτικός, ή, όν, propre à ouvrir un débouché aux matières sanguines ou purulentes, Cels. Med. 170, 29 ; Diosc. 1, 68 ; Antyll. (Orib. 2, 441 B.-Dar.).
ἀναστομωτικός, zum Oeffnen geschickt, Medic., auch Eßlust erregend.