ἀνδραγαθέω
ἀνδραγαθέω, be brave
- later form of ἀνδραγαθίζομαι, behave in a manly, upright manner, Id. 1.45.3, al., SIG 785.14 (Chios), BGU 1207.11 (i B.C.), Onos. 34.2:—Pass., ἠνδραγαθημένα, opp. ἡμαρτημένα, Plu. Fab. 20.
1 en cont. milit. y políticos realizar hazañas gloriosas, comportarse valerosamente c. ac. de conten.
ὅσα τε πολεμῶν κατὰ τὴν ἐμὴν ... συμμαχίαν ἠνδραγάθησε
τοῖς ἀνδραγαθοῦσιν ... μεγάλας ἐδίδου δωρέας
καὶ πολλὰ παρὰ τῇ πατρίδι ἠνδραγαθηκότος
ὅτι ἔδοξέ τι καθ' ἑαυτὸν ἠνδραγαθῆσθαι
• c. ὑπέρ y gen.
τοῖς ὑπὲρ τοῦ Ιουδαϊσμοῦ φιλοτίμως ἀνδραγαθήσασιν
• abs. Plb.1.45.3, 6.39.2, D.S.11.25, LXX 1Ma.5.61, Plu.2.221b, part. pas. subst.
τὰ ἠνδραγαθημένα
comportamiento valeroso
2 en gener. abs. comportarse como hombre de bien, con rectitud
ἠνδραγαθηκότων ἡμῶν
habiéndonos portado muy bien
3 imperat. ἀνδραγάθησον por favor, POxy.3011.10 (III d.C.).
- = ἀνδραγαθίζομαι:— Pass., ἠνδραγαθημένα brave deeds, Plut.