ἀνδρειφόντης
ἀνδρειφόντης, man-slaying
ἀνδρει-φόντης, ου, ὁ,
- man-slaying, epith. of Ἐνυάλιος, Il. 2.651, etc.; but the metre requires ἀδρι-φόντης, cf. ἀνδρότης.
matador de hombres epít. de Enialio Il.2.651, cf. Hsch., Eust.l.c.
ἀνδρει·φόντης, ου (ὁ) tueur d’hommes, ép. d’Arès, Il. 2, 651, etc.
Étym. ἀνήρ, πεφνεῖν ; R. indo-europ. *h₂nr-gwhonteh₂-, meurtrier ; p. ἀνδροφόντης, changé p. anal. avec ἀργεϊφόντης.
ἀνδρειφόντης, Ἐνυάλιος, der Männer mordende, Il. 2.651, 7.166, 8.264, 17.259.
ἀνδρειφόντης
[prob. rather ἆδριφόντης, fr. ἀδρ-, ἀνδρ-, ἀνήρ + φον-, *φένω. Cf. ἀνδροτής.]
Slayer of men.
Epithet of Enyalius Il. 2.651, Il. 7.166 = Il. 8.264 = Il. 17.259.
ἀνδρειφόντης
ἀνήρ, Φένω
- man-slaying, Il.