ἀνθρωποβόρος
ἀνθρωποβόρος, maneating
ἀνθρωπο-βόρος, ον,
- man-eating, Ph. 2.423.
que come hombres de animales, Ph.2.423, Eus.HE 8.7.2, fig. del demonio
τὸν ἀ. λύκον
ἀνθρωπο·βόρος, ος, ον, c. ἀνθρωποφάγος, Phil. 2, 472.
Étym. ἄ. βιβρώσκω.
ἀνθρωποβόρος, ὁ, der Menschenfresser, Sp.