ἀνοικτίρμων
ἀνοικτίρμων, pitiless, merciless
ἀνοικτίρμων, ον, gen. ονος,
- pitiless, merciless, S. Fr. 659.8, AP 7.303 (Antip. Sid.).
implacable
τις
ἀνοικτίρμων τις ἔφυς θεός
ἀν·οικτίρμων, ων, ον, gén. ονος, sans pitié, Soph. fr. 587 ; Anth. 7, 303.
Étym. ἀν-, οἰκτίρω.
ἀνοικτίρμων, ον, unbarmherzig, Soph. frg. 587 ; Antip.Sid. 102 (VII.303).
ἀνοικτίρμων
- pitiless, merciless, Soph., Anth.