ἀντεισαγωγή
ἀντεισαγωγή, compensatory antithesis
ἀντεισ-ᾰγωγή, ἡ,
- compensatory antithesis (as οἰκτρόν . . σεμνὸν δέ), Alex. Fig. 1.25, Zonae. Fig. 20.
I ret.
1 antítesis en que se oponen cosas valoradas positiva y negativamente (p.ej.
οἰκτρὸν ... σεμνόν)
2 contradicción figura que consiste en tomar las palabras de otro para oponerse a él, Mart.Cap.5.524.
II sustitución
τῶν στερεῶν ἡμῶν καὶ ὑγρῶν ... διαπεφορημένων καὶ ἀντεισαγωγῆς προσδεομένων
ἀντεισαγωγή, ῆς (ἡ) [ᾰγ]
1 substitution, Bas. 4, 1108 Migne ||
2 allégation à l’encontre, fig. de rhét. par laquelle une assertion d’un caractère général est contredite par un cas particulier, cf. lat. compensatio, Rhét. 8, 457 W.
Étym. ἀντεισάγω.
ἀντεισαγωγή, ἡ, das Gegenüberstellen eines Andern, rhetor. Figur, compensatio, Rhett.