ἀντιάχω
ἀντιάχω, cry or call in turn
ἀντ-ῐάχω [ᾰ],
- = foreg., Orph. A. 828; ἀμοιβήδην ἀντίαχεν A.R. 4.76.
gritar en respuesta
ἀμοιβήδην ἀντίαχεν
• c. ac. int.
ὡς φαμένῳ Γαλάτεια τόσην ἀντίαχε φωνήν
ἀντ·ιάχω [ιᾰ] (seul. prés. et impf. ἀντίαχον) c. le préc. A. Rh. 4, 76 ; Orph. Arg. 826.
Étym. ἀντί, ἰάχω.
ἀντιάχω, dagegen schreien, Ap.Rh.; Orph. Arg. 819, 828.