ἀνύποιστος
ἀνύποιστος, insupportable
ἀνύπ-οιστος, ον,
- insupportable, Timae. 60, D.H. 7.15, J. AJ 19.2.2, Eus.Mynd. 54; irresistible, φάλαγξ Ascl. Tact. 5.1. Adv. -τως Poll. 3.130.
- II Act., impatient, Ptol. Tetr. 159.
I
1 de abstr. insoportable
καῦμα
βαρύτης
τιμωρίαι
ἀδικήματα
• subst. τὸ ἀ. lo insoportable
τοῦ ἔργου
2 irresistible
φάλαγξ
• fig.
μέγεθος (τοῦ Χριστοῦ)
3 de pers. impaciente
ὁ μὲν οὖν τοῦ Κρόνου ἀστὴρ ... ποιεῖ ... ἀνυποίστους
II adv. -ως insoportablemente Poll.3.130.
ἀν·ύποιστος, ος, ον, insupportable, T. Taur. (Ath. 519f) ; DH. 7, 15.
Étym. ἀν-, ὑποίσω.
ἀνύποιστος, unerträglich, Dion.Hal., z.B. μανία 7.15 ; Ath. XII.519 f.
• Adv ., Poll. 3.130.
• Adv ., Poll. 3.130.