ἀπογυιόω
ἀπογυιόω, to deprive
ἀπογυιόω,
- enfeeble, unnerve, μή μʼ ἀπογυιώσῃς μένεος Il. 6.265, cf. Ath. 1.10b; tire out, cj. for ἀπογυμνώση, Thphr. Char. 7.4.
debilitar
μή μ' ἀπογυιώσῃς μένεος
ἀπο·γυιόω-ῶ, briser les membres, d’où affaiblir, en parl. de l’effet du vin, Il. 6, 265 ; Ath. 10b.
ἀπογυιόω, lähmen, entkräften, Il. 6.265.
ἀπογυιόω
[ἀπο- 7.]
To lame, cripple; fig., to deprive (of vigour): μή μʼ ἀπογυιώσῃς μένεος Il. 6.265.
ἀπογυιόω (γυῖον), aor. subj. ἀπογυιώσῃς: unnerve, Il. 6.265†.
ἀπογυιόω
- to deprive one of the use of his limbs, to enfeeble, μή μʼ ἀπογυιώσηις Il.