ἀπορριπτέον
ἀπορριπτέον, one must reject, cast aside
ἀπο-ρριπτέον,
- one must reject, cast aside, Hld. 7.17; ὄκνον Them. Or. 22.274c.
hay que rechazar
τοὺς ... μειρακιώδεις ... θρήνους
• fig. hay que sacudir
τὸν ὄκνον
ἀπορριπτέον, vb. d’ἀπορρίπτω, Hld. 7, 17, etc.