ἀποτάσσω
ἀποτάσσω, to set apart, assign specially
- set apart, assign specially, χώραν τινί Pl. Tht. 153e; detach soldiers, Plb. 6.35.3, etc., cf. POxy. 475.27 (ii A. D.):— Pass., ἀποτεταγμένη ἀρχή distinct office, Arist. Pol. 1322a26; ἀποτεταγμένοι τῇ κατοικίᾳ χρηματισταί PFay. 12 (ii B. C.): generally, to be fixed, appointed, χῶρος Plu. Cons.Apoll. 2.120b; ear-mark, ἀργύριον εἰς δημοθοινίαν -τεταγμένον IG 12(7).515.91 (Amorgos), cf. BCH 46.397 (Mylasa).
- II appoint, settle definitely, Arist. HA 585b36.
- III remove, exclude, τόπον τοῦ κόσμου Philostr. VA 3.35; ἑαυτόν τινων Id. Im. 2.19.
- IV Med, ἀποτάσσομαί τινι bid adieu to a person, part from them, Ev.Luc. 9.61, Act.Ap. 18.21, Ev.Marc. 6.46, J. AJ 11.8.6, BGU 884 ii 14 (ii/iii A. D.), Aesop. 64, Lib. Decl. 45.28; have done with, get rid of a person, POxy. 298.31 (i A. D.); ἀ. τῷ βίῳ commit suicide, Cat.Cod.Astr. 8 (3). 136.17: also c. dat. rei, renounce, give up, τοῖς ἑαυτοῦ ὑπάρχουσιν Ev.Luc. 14.33; τροφῇ J. AJ 11.6.8; ταῖς μίξεσι, of the Vestals, Sor. 1.32; πάθεσι Ph. 1.116, cf. Iamb. VP 3.13, Phryn. 15.
I tr.
1 poner aparte c. ac. y dat.
τιν' αὐτῷ χώραν
• designar c. ac.
τὰς λοιπὰς (φυλακάς)
ἱππεῖς καὶ δυνάμεις
• c. ac. y prep. c. ac.
ἕνα τῶν περὶ σὲ ὑπηρετῶν εἰς τὴν Σενέπτα
τὸν δὲ Φιλήμενον ἀπέταξαν ἐπὶ τὰς κυνηγίας
• en v. med. misma constr. y sent.
πλείους ἀποτάττονται πρὸς τοῦτο ἡμίσεων
designan más de la mitad de las fuerzas para esto
• en v. pas.
ἀποτεταγμένη ἀρχή
χῶρος ἀποτεταγμένος
τῇ κατοικίᾳ
τὸ ἀργύριον ... τὸ ἀπ[ο]τεταγμέ[ν]ον ... [ε]ἴς τ[ε] τὴν δημο[θο]ινίαν
εἰς τὸν στέφανον
εἰς ἄλλα
εἰς τὰς φυλακάς
εἰς τὴν φυλακήν
πρὸς τὴν ἀνάβασιν
πρὸς τὴν ἐπιμέλειαν
πρὸς τὴν ἀπάντησιν
2 apartar c. ac. y gen.
τόπον ... τοῦ κόσμου
τῶν ἄλλων Φλεγυῶν ... ἑαυτόν
• en v. med. apartar de sí, repudiar a los hijos
τὰ ἴδια τέκνα δι' ἀπορίαν
ὑμᾶς
σε
3 inscribir
ὁ γυμνασίαρχος ... ἀπέταξεν τοὺς ἐφ' ἑαυτῶι γενομένους ἐφήβους
4 uso esp. en v. med.-pas. ceder, transferir
ὁμολογῶ ἀποτετάχθαι ὑμῖν τὸ μέρος οἰκίας
II intr. en v. med.
1 apartarse abs., Arist.HA 585b36, Act.Ap.18.21
• retirarse del mundo Pall.H.Laus.35.9
• c. dat. de pers. apartarse, separarse de
αὐτοῖς
Σικιμίταις
ἑαυτοῖς
τῷ ἀγγέλῳ γῆς πονηρίας
τοῖς φίλοις
μοι
τῷ βασιλεῖ
• despedirse de
τοῖς εἰς τὸν οἶκόν μου
σοι
• librarse de una persona
αὐτῷ
2 c. dat. de abstr. renunciar a
πᾶσιν τοῖς ἑαυτοῦ ὑπάρχουσιν
τροφῇ καὶ ποτῷ καὶ τοῖς ἡδέσιν
ταῖς μίξεσι
(παρθένος) ἀποταξαμένη τῷ γάμῳ
τοῖς ἄλλοις πάθεσι
σου τῇ φιλίᾳ
οἰνοποσίᾳ ... καὶ κρεωφαγίᾳ καὶ ... πολυφαγίᾳ
τῷ κόσμῳ
ταῖς πονηραῖς ἀρχαῖς
πάσαις ... ταῖς τοῦ βίου φροντίσιν
ἀποτάσσεσθαι τῷ βίῳ
renunciar a la vida, suicidarse
• c. gen.
ἀ. τῆς βασιλείας
abdicar
• abs. renunciar, retirarse de una obligación, POxy.904.8 (V d.C.).
- Ito set apart, assign specially, χώραν τινί Plat.:—Pass., ἀπετέτακτο πρὸς τὸ δεξιόν had his appointed post on the right, Xen.
- IIMid., ἀποτάσσεσθαί τινι to bid farewell to a person or thing, NTest.