ἀπόπατος
ἀπόπατος, excrement; privy
ἀπόπᾰτ-ος, ὁ (ἡ only in Greg.Cor. p.521 S.)
- ordure, Hp. Prorrh. 2.4, Plu. QConv. 2.727e, Luc. Trag. 168.
- 2 = ἄφοδος, privy, Ar. Ach. 81, Poll. 10.44.
1 deposición, excremento Hp.Morb.4.43, 54, Prorrh.2.4, de un animal, Gal.11.882, usado como medicina
μυῶν
2 retrete, letrina
εἰς ἀπόπατον ᾤχετο
ἀπόπατος, ου (ὁ) [πᾰ]
1 excrément, Hpc. 86b, etc. ; en parl. d’animaux, Plut. M. 727d ; Luc. Trag. 168 ||
2 lieu d’aisances, Ar. Ach. 81.
Étym. ἀποπατέω.
1. poep, ontlasting.
2. retirade, plee, privaat (toilet).
ἀπόπατος, ὁ, bei Greg.Cor. p. 521 ἡ,
1) der Stuhlgang, bes. Menschenlot, Hippocr.; Luc. Tragod. 165 ; χελιδόνος ἀφείσης ἐπʼ αὐτὸν ἀπόπατον Plut. Symp. 8.7.2.
2) der Abtritt, Ar. Ach. 81, wo der Schol. zu vgl.
1) der Stuhlgang, bes. Menschenlot, Hippocr.; Luc. Tragod. 165 ; χελιδόνος ἀφείσης ἐπʼ αὐτὸν ἀπόπατον Plut. Symp. 8.7.2.
2) der Abtritt, Ar. Ach. 81, wo der Schol. zu vgl.
ἀπόπατος
- a place out of the way: a privy, Ar.