ἀρατικός
ἀρατικός, of, for prayer
ἀρᾱτ-ικός, ή, όν,
- of, for prayer or cursing: ἀρατικόν, τό, deprecation, as a form of proposition, Stoic. 2.60.
ἀρατικός, ή, όν [ᾰᾱ] relatif aux prières, aux imprécations, DL. 7, 66.
Étym. ἀράομαι.
ἀρατικός, [ρᾱ], zum Beten, Verwünschen geneigt, Sp., wie DL. 7.66.