ἀργιλιπής
ἀργιλιπής, white
ἀργῐλῐπής, ές, Archil. 160:—and ἀργίλιψ, ιπος, Nic. Th. 213 (of serpents),
- white.
blanco
ἀργιλιπὴς δ' ἐφάνη
•De ἄργι- ‘brillante’ y λίπα ‘grasa’, q.u. (para el sent., cf. ἀργέτι δημῷ ‘de un blanco graso brillante’).
ἀργι·λιπής, ής, ές [ῐῐ] blanchâtre, Archil. 160.
Étym. ἀργός 1, p.-ê. λιπ-, graisse, cf. λίπα.