ἀριζήλωτος
ἀριζήλωτος, much to be envied
ἀρι-ζήλωτος, ον,
- much to be envied, Ar. Eq. 1329 (anap.): ἀριζήλητος in Orac. ap. Eus. PE 9.10.
muy envidiable
Ἀθῆναι
Ἑβραῖοι
ἀρι·ζήλωτος, ος, ον, tout à fait digne d’envie, fortuné, Ar. Eq. 1329.
Étym. ἀρι-, ζηλόω.
ἀριζήλωτος, sehr beneidet, d.i. sehr glücklich, Ἀθῆναι, Ar. Eq. 1326.
ἀριζήλωτος
- much to be envied, Ar.