ἀρρητοποιός
ἀρρητοποιός, practising such vice
ἀρρητο-ποιός, όν,
- practising such vice, Anon. in EN 172.29.
- II pedantically, celebrating mysteries, Luc. Lex. 10.
1 que practica un vicio obsceno o vergonzoso
Πολύμνηστος δὲ καὶ Οἰώνιχος ὅμοιοι ἀρρητοποιοί
2 que celebra misterios Luc.Lex.10.
ἀρρητο·ποιός, ός, όν, qui commet des actes infâmes, Luc. Lex. 10.
Étym. ἄρρητος, ποιέω.
ἀρρητοποιός, Unsägliches, Schändliches tuend, Sp.