ἀφροντιστέω
ἀφροντιστέω, to have no care of, pay no heed to
ἀφροντ-ιστέω,
- to be heedless, Pl. Lg. 917c.
- 2 have no care of, pay no heed to, ἀρχόντων ib. 885a, v.l. in X. An. 5.4.20, cf. Plb. 9.13.1; περί τινος Hp. Praec. 7 (dub.); ὑπὲρ τῆς βασιλείας Philostr. VA 1.38.
1 no preocuparse de, despreciar c. gen.
εὐπρεπίης
τῶν ἀρχόντων
ψόγου
τῆς ξὺν ἡμῖν τάξεως
μηδενός
οὐδὲ ... τῆς πόλεως ἠφροντίστησεν
τῆς φιλοδοξίας
συκοφαντίας
• c. prep.
ὑπὲρ τῆς βασιλείας
• c. inf.
ἀφροντιστέοντες περὶ αὐτέων λαμβάνειν
2 abs. ser despreocupado
ἀφροντιστῶν δὲ καὶ ἀπειθῶν
ἐξήγαγε τοὺς Ῥωμαίους ἀφροντιστοῦντας
ἀφροντιστέω-ῶ, f. ήσω :
1 n’avoir aucun souci de, ne se préoccuper en rien de, gén. Xén. Conv. 8, 33 ; Plat. Leg. 885a ; περί τινος, Hpc. 27, 30 ; ὑπέρ τινος, Philstr. V. Ap. 1, 38, de qqn ou de qqe ch. ||
2 abs. être insouciant, indifférent, Plat. Leg. 917c. ||
➳ Part. prés. fém. ion. ἀφροντιστεῦσα, Hpc. 28, 22.
Étym. ἀφρόντιστος.
ἀφροντιστέω, sorglos sein, sich nicht kümmern, Plat. Legg. X.855a ; τινός Xen. Symp. 8.33 ; An. 5.4.20 v.l. für ἀμελήσαντες ; Sp.; ὑπέρ τινος Philostr.
ἀφροντιστέω
From ἀφρόντιστος
- to have no care of, pay no heed to a thing, c. gen., Xen.