ἁγνιστέος
ἁγνιστέος, to be purified
ἁγν-ιστέος, α, ον,
- to be purified, E. IT 1199.
que debe ser purificado
τὸ τῆς θεοῦ βρέτας
ἁγνιστέος, α, ον, vb. d’ἁγνίζω, Eur. I.T. 1199.
ἁγνιστέος
verb. adj. of ἁγνίζω
- to be purified, Eur.