ἄβρεκτος
ἄβρεκτος, ον,
- = ἄβροχος, Hp. Aff. 52, Plu. Isid. 2.381c, Mosch. 2.114.
no húmedo, seco
ἄβρεκτα κρίθη
granos de cebada sin humedecerτὰ ᾠὰ ... ἄβρεκτα φυλάσσειν
ἄρουρα
• de partes del cuerpo no mojado, enjuto
παῖς ἀβρέκτῳ γούνατι πεζὸς ἔβη
χηλαί
παλάμαι
χείλεα
ἄ·βρεκτος, ος, ον, non mouillé, sec, Plut. M. 381c.
Étym. ἀ, βρέχω.
ἄβρεκτος, unbenetzt, Plut. Is. et Os. 75 ; Nonn.