ἄβρομος
ἄβρομος, very noisy, boisterous
ἄβρομος, ον, (α collect.)
- joining in a shout, Il. 13.41; taken by Aristarch. to mean noisy (α intens.).
- 2 (α priv.) noiseless, κῦμα A.R. 4.153.
- II v. ἄβρωμος.
estrepitoso, vocinglero
ἕποντο ἄβρομοι αὐΐαχοι
ὕδωρ
silencioso
κῦμα ... κωφόν τε καὶ ἄβρομον
ἄ·βρομος, ος, ον,
1 (ἀ augm.) frémissant, grondant, Il. 13, 41 ||
2 (ἀ priv.) sans bruit, silencieux, A. Rh. 4, 153.
Étym. ἀ augm. ou priv. βρέμω.
ἄβρομος, geräuschvoll, bei Hom. nur Il. 13.41, wo die Troer dem Hektor folgen ἄβρομοι αὐίαχοι ; Aristarch erklärte nach Aristonicus (s. Scholl.) ἄγαν βρομοῦντες καὶ ἄγαν ἰαχοῦντες, κατʼ ἐπίτασιν τοῦ ᾱ κειμένου.
ἄβρομος
[ἀ-2 + βρόμος.]
With united noise Il. 13.41.
ἄβρομος (βρέμω): loud - roaring, clamorous, Il. 13.41.†
ἄβρομος
- very noisy, boisterous a_copul βρέμω
- 1noiseless; epith. of the Trojans in Il., v. αὐΐαχος. a_privat βρέμω