ἄδακρυς
ἄδακρυς, tearless
ἄδακρ-ῠς, υ, gen. υος,
- tearless, αἰών Pi. O. 2.66, E. Alc. 1047, Clearch. 8; ὑπὸ τροφῷ ἄ., of a healthy child, Theoc. 24.31.
- II = ἀδάκρυτος II, E. Med. 861 (lyr.): costing no tears, πόλεμος D.S. 15.72; μάχη Plu. Ages. 33.
1 de pers. que no llora
οὐκ ἂν δυναίμην ... ἄ. εἶναι
no podría dejar de llorarαἰεὶ ἄ.
ἐγὼ δὲ σέ, τέκνον, ἄδακρυς θάψω
κοῦρος
2 de abstr. carente de lágrimas
αἰών
ἀ. τῆς δουλείας ὑπουργία
3 que no produce lágrimas, que no hace verter lágrimas
ἄ. μοῖρα φόνου
πόλεμος
νίκη
μάχη
ἄ·δακρυς, υς, υ, gén. υος [δᾰ̄]
1 qui ne pleure pas, gén. Eur. Alc. 1047 ||
2 qui ne fait pas verser de larmes (guerre, victoire) DS. 15, 72 ; Plut. M. 318b.
Étym. ἀ, δάκρυ.
1. geen tranen hebbend, niet huilend:
2. onbeweend:
ἄδακρυς, υος, tränenlos, αἰών Pind. Ol. 2.73 ; μοῖρα Eur. Med. 861 ; Sp.; νίκη Plut. fort. Rom. 4 ; πόλεμος Zenob. 1.28.
ἄ˘δακρυς
- 1without tears ἄδακρυν νέμονται αἰῶνα O. 2.66