ἄρις
ἄρις, without scent; noseless ( > ἄρριν)
ἄρῑς, v. ἄρριν.
1 ἄρις ou ἄριν, ινος (ὁ, ἡ) [ῑ] sans nez, c. à d. sans flair, Xén. Cyn. 3, 2.
Étym. pour ἄ·ρρις ou ἄ·ρριν de ἀ, ῥίς.
2 ἄρις, ιδος (ἡ) sorte de plante, Gal. 2, 88b ; Plin. H.N. 24, 94.
Étym. cf. ἄρον.
ἄρις, s. ἄριν.
χαμαίλυκον, νήθουσα, παιδέρως, ἄρις, ..., ἅπαντα ταῦτα σύμβολόν μου πνεύματος
tusílago, bonetero, amor de niño, dragontea, todo esto es símbolo de mi espíritu