ἄρραντος
ἄρραντος, unwatered, unwet
ἄρραντος, ον, (ῥαίνω)
- unwatered, unwet, Arat. 868, Str. 11.7.5.
no regado
ἄρουραι
ἄρραντον φυλάττοντες τὸν αἰγιαλόν
ἄ·ρραντος, ος, ον, non arrosé, Arat. 868 ; Str. 510.
Étym. ἀ, ῥαίνω.
ἄρραντος, unbenetzt, unbewässert, Strab.; Arat. 136.