Ἄννα
1 n. hebr. de mujer, I.AI 5.342, Eu.Luc.2.36, Gr.Naz.M.38.46, en plu.
Ἄνναις
2 mit., hermana de Dido, Verg.Aen.4.9, 20
• más tarde confundida con la diosa latina Anna Perenna, Ou.Fast.3.523, 559.
3
Ἄννα (ἡ) Anna, f. Anth. 8, 27, etc. ; NT. Luc. 2, 36 ; au plur. Anth. 8, 28.
Étym. n. hébr.
Strong 451
Anna, a prophetess: Lk 2:36.†