ἐθελοντήρ
ἐθελοντήρ, a volunteer
ἐθελοντ-ήρ, ῆρος, ὁ,
- volunteer, Od. 2.292.
voluntario, Od.2.292.
ἐθελοντήρ, ῆρος, adj. m. qui agit volontairement ou volontiers, empressé, Od. 2, 292.
Étym. ἐθέλω.
ἐθελοντήρ, ῆρος, ὁ, der Freiwillige, Od. 2.292.
ἐθελοντήρ
-ῆρος, ὁ [ἐθέλω.]
A volunteer Od. 2.292.
ἐθελοντήρ , ῆρος: volunteer, Od. 2.292†.
ἐθελοντήρ, ῆρος,
ἐθέλω
- a volunteer, Od.