ἐκμηκύνω
ἐκμηκύνω, prolong
ἐκμηκύνω, strengthd. for μηκύνω, D.H. 1.56 (Pass.), 6.83, J. BJ 7.8.3 (Pass.).
1 alargar, prolongar
τὴν περὶ αὐτῶν ἱστορίαν
οὐδὲν ... εἰς μακρὸν ἐκμηκύνειν χρόνον
• ret., de períodos, frases hacer largo, extenderse en
τοσαύτην ... περίφρασιν
αὐτάς (τὰς διηγήσεις)
ταῦτα δὲ μέχρι δισχιλίων ἐκμηκύνας στίχων
y tras haberse extendido en este tema hasta dos mil líneasπερὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων ἄθλων ... τί δεῖ παρὰ καιρὸν ἐκμηκύνειν ...;
2 intr., en v. med. prolongarse, continuar
(ὁδός)
ἀρχὴν ... ἐπὶ πλεῖστον χρόνον ἐκμηκυνθησομένην
ἐκ·μηκύνω [ῠ] prolonger, DH. 6, 83 ; Jos. B.J. 7, 8, 3 ; au pass. DH. 1, 56 ; 4, 13 ; Isocr. 10.
ἐκμηκύνω, verstärktes μηκύνω, Dion.Hal. 6.83 u. öfter, bes. von der Rede.