ἐλεεινότης
ἐλεεινότης, ητος, ἡ,
- = ἔλεος, Sch. E. Or. 960.
1 mezquindad, miseria
ἡμῶν τὴν ἐλεεινότητα op. σου ἀγαθότητα
• en fórmulas de humildad
ἡ ἐμὴ ἐ.
mi modesta, mi insignificante persona
2 lamento
ὑπὲρ τῶν μελλόντων τεθνήξεσθαι παίδων
ἐλεεινότης, ητος, ἡ, als Erkl. von ἔλεος, Schol. Eur. Or. 956 ; K.S.